Deprecated: Function ereg() is deprecated in /home/ommatir/public_html/vijename/wp-content/plugins/WP-Jalali/mps-jalalidate35.php on line 540

Deprecated: Function ereg() is deprecated in /home/ommatir/public_html/vijename/wp-content/plugins/WP-Jalali/mps-jalalidate35.php on line 540

Deprecated: Function ereg() is deprecated in /home/ommatir/public_html/vijename/wp-content/plugins/WP-Jalali/mps-jalalidate35.php on line 540

Deprecated: Function ereg() is deprecated in /home/ommatir/public_html/vijename/wp-content/plugins/WP-Jalali/mps-jalalidate35.php on line 540

Deprecated: Function ereg() is deprecated in /home/ommatir/public_html/vijename/wp-content/plugins/WP-Jalali/mps-jalalidate35.php on line 540

Deprecated: Function ereg() is deprecated in /home/ommatir/public_html/vijename/wp-content/plugins/WP-Jalali/mps-jalalidate35.php on line 540

Deprecated: Function ereg() is deprecated in /home/ommatir/public_html/vijename/wp-content/plugins/WP-Jalali/mps-jalalidate35.php on line 540

Deprecated: Function ereg() is deprecated in /home/ommatir/public_html/vijename/wp-content/plugins/WP-Jalali/mps-jalalidate35.php on line 540

Deprecated: Function ereg() is deprecated in /home/ommatir/public_html/vijename/wp-content/plugins/WP-Jalali/mps-jalalidate35.php on line 540

Deprecated: Function ereg() is deprecated in /home/ommatir/public_html/vijename/wp-content/plugins/WP-Jalali/mps-jalalidate35.php on line 540

Deprecated: Function ereg() is deprecated in /home/ommatir/public_html/vijename/wp-content/plugins/WP-Jalali/mps-jalalidate35.php on line 540

ماجد عزام

گزارش کارشناسانه و دقیق کمیته وینوگراد مساله ای است که حتی با اعراض از عواطف و جلوه های مختلف آن ، نمی توان جز یک قرائت برای آن متصور بود: ” دردناک برای اسراییل و خطرناک برای منطقه” . این قرائت از شش منظر حاصل می شود:

نخست؛ جای شگفتی نیست که گزارش وینوگراد به اوضاع عمومی اسرائیل پرداخته و با واقعگرایی کامل سخن از جامعه، اقتصاد ،سیاست و امنیت را به میان آورده است . این یک حقیقت است که کمیته وینوگراد با کارشناسی تمام موضوع را بررسی کرده وهرگز نمی توان کاردانی آنرا زیر سؤال برد ،چرا که در دولتی نظیر رژیم صهیونیستی هرگز نمی توان اوضاع ارتش و توان عملیاتی و سامانه اتخاذ تصمیمات نظامی را بدون نگرشی وسیعتر به شرایط اجتماعی این رژیم بررسی کرد . نگرش به موضعی که حقیقت اصیل اوضاع اسرائیل را در خود نهفته است : این ارتش است که دولت را پیرامون خود گرد آورده و دولت یک دولت عادی که مؤسسات مختلف سیاسی ،نظامی و اقتصادی داشته باشد، نیست .

دوم؛ وقتی کمیته وینوگراد از شکست وناکامی درجنگ لبنان صحبت میکند بدون شک، با اطمینان کامل به این نکته اشاره کرده که قطعا این شکست تنها در سایه ناتوانی ساختاری که در ژرفای جان رژیم بعنوان دولت و در سطح رهبری نظامی وسیاسی آن رخنه کرده ،قابل تفسیر می باشد . دراین راستا می توان به این نکته اشاره کرد که در متن گزارش، عبارت “ضعف اندیشه استراتژیک ” چندین بار تکرار شده و گذشته از آن گزارش تاکید کرده که متن کامل گزارش که درتابستان منتشر می شود شامل مسائلی چون : راهبری جنگ و مدیریت آن از سوی سران سیاسی، مدیریت نظامی جنگ ، اقتصاد سیاسی و نظامی و پرداختن به جبهه داخلی، مذاکرات دیپلماتیک و مدیریت آن در دفاتر نخست وزیری و وزارت خارجه ،امنیت اطلاعات جنگ ،نقش رسانه ها ،مساله اطلاع رسانی و نیز بحث پیرامون حیاتی ترین موضوعات عمق اجتماعی و سیاسی بمنظور مطالعه و معاینه حوادث و نکات قابل برداشت از آنها ؛ خواهد بود . نتیجه ساده ای که از مسائل فوق الذکر بدست می آید آنست که “الیاهو وینوگراد” و همکارانش به نحوی به این نکته اشاره دارند که شکست و ناکامی منظور نظر ایشان ریشه در نواقص و کمبودهای ذکر شده که نقطه آسیب پذیری رژیم صهیونیستی هستند، دارد .

سوم؛ لحن گزارش بهنگام بررسی عملکرد سران سه گانه عملیات نظامی ،”ایهود اولمرت” نخست وزیر ،”عمیر پرتز” وزیر جنگ و “دان حالوتس” رئیس ستاد مشترک ارتش آرام تر از لحن سایر بند ها نیست . برای پی بردن به عمق بحرانی که اسرائیل در آن دست و پا می زند باید توجه داشت که اولمرت وارث سیاست “آریل شارون” و حتی “مناحیم بیگن” است و عمیر پرتز ،رئیس حزب کار و وزیر جنگ رژیم صهیونیستی وارث خط مشی “اسحاق رابین” و دان حالوتس نیز میراث خور رؤسای ستاد مشترک ارتش از “موشه دایان” تا “ایهود باراک” می باشد. حال اگر بگوییم که اولمرت و پرتز موهبت و استعداد رهبری بالایی نداشته اند ،درباره حالوتس نمی توان چنین ادعایی داشت، زیرا که وی بعنوان یکی از بزرگترین رهبران ارتشی تاریخ اسرائیل شناخته شده و پس از ایهود باراک از متفکرترین عقلهای استراتژیک رژیم صهیونیستی محسوب می شود.
شکست حالوتس، نسبت به شکست اولمرت و پرتز ، به حتم دلایل بسیار عمیقتر و پیچیده تری دارد و شکست “ژنرال آبی شماره یک” بدان معنی است که حتی افسری با موهبتها و تواناییهای خارق العاده و اسطوره ای دان حالوتس نیز از پیروز شدن در برابر رقیب عربی و شکل دادن پرونده ای متفاوت از پرونده اولمرت و پرتز عاجز بوده است . این درحالیست که باید توجه داشت که ژنرال اسطوره ای پیشین یعنی “باراک” نیز دچار شکست سیاسی و نظامی شده بود و لذا بازگشت به شخصیتی همچون حالوتس و پناه جستن به او نشانه تهی بودن و خلای عمیق در بدنه این رژیم و دلیل ضعف و شکستگی بود ، نه قدرت و توانایی .

چهارم؛ دنبال کنندگان واقعیت اوضاع اسرائیل و خوانندگان هوشیار تحولات این رژیم در دهه اخیر هرگز اصطلاحات بکار گرفته شده دراین گزارش بر ضد ارتش اسرائیل را غریب نمی دانند : اصطلاحاتی با بار منفی سنگین همچون کانونهای اختلال ساختاری (سخت افزاری) و فرهنگ سازماندهی آن ، نبود به روز رسانی تاکتیکی و نگرنده به کل مفاهیم امنیتی ، عدم آمادگی ارتش برای جنگ که درنگاه اول درباره آن اسطوره شکست ناپذیر(ارتش) باور کردنی نیستند .
در سال ۱۹۹۳ ژنرال “اسحاق رابین” در نامه ای سری به دوست نویسنده ادیب خود “حاییم راز” نوشت : یکی از علل موافقت من با توافقنامه “اوسلو” این بود که ارتش اسرائیل با آن تعریفهایی که از آن می شود بسیار متفاوت است. این ارتش دیگر قادر نیست همچون گذشته پیروزیهای سریع بدست آورد. این اظهارات بسیار مهم رابین برهانی است بر اینکه ارتش اسرائیل توان فرونشاندن شعله سرکشی که از مقاومت به جانش افتاده را ندارد ،تا جایی که ژنرالی چون شارون بخاطر کاستن از نقاط تماس ارتش خسته و آسیب دیده خود با نیروهای مقاومت و حتی شاید در سایه تهدیدات موجود از سوی قوای مبارز(بخوانید بخاطر نجات موجودیت اسرائیل) مجبور می شود از غزه عقب نشینی کند .

پنجم؛ از جمله زوایایی که گزارش بدان پرداخته، مساله نقش رسانه های اسرائیلی درهدایت جنگ است .درواقع گزارش این رسانه ها را رسوا کرده و حقیقت وجودی آنانرا که همچون بوقی تبلیغاتی در خدمت سران ناکام رژیم صهیونیستی بسیج شده اند و بعنوان منبری برای تشویق به جنگ و کشتار و ویرانگری عمل کرده اند و رسالت حقیقی خود را که همانا مطالعه ،معاینه و نقد عملکرد دستگاهها می باشد را بکلی فراموش کرده اند . در این زمینه اعراب و بخصوص لبنانی ها واقعا باید به خود ببالند که به خلاف رسانه های اسرائیلی که به طبل و شیپور جنگ بدل شده بودند با رعایت اخلاق حرفه ای و کثرت گرایی و روشن بینی توانستند بشکلی معقول با موضوع برخورد کنند .

ششم؛ سرانجام باید گفت که شاید مهمترین نکته موجود در این گزارش این باشد که گزارش خود عاملی در زمینه چینی برای جنگ آتی خواهد شد ،چرا که این گزارش ایده جنگ را از اساس رد نکرده و راه حلهای نظامی که درمقابله با مشکلات فکری، فرهنگی و ایدئولوژیک روشهایی شکست خورده و ناکارآمد جلوه کرده اند، را منتفی نمی داند .
گزارش وینوگراد اصرار دارد که پس از برگرفتن همه ساز و برگهای لازم و رفع خللهای موجود ،لازم است حمله نظامی دیگری صورت گیرد که این شکست مفتضحانه را جبران نماید .
“مناحیم بیگن” نخست وزیر سابق رژیم اسرائیل اظهار داشته است که جنگ اول با لبنان بمنظور جبران آسیبهای جنگ اکتوبر ۱۹۷۳ درگرفت . بدین معنی که اسرائیل ۸ سال پس از شکست ۷۳ که طی این مدت تغییرات سیاسی ،اقتصادی و اجتماعی بسیاری را شاهد بود، برای پاسخگویی اقدام نمود. گزارش تاکید می کند که جنگ آتی به حتم در راه است و فرقی نمی کند که جنگ سومی با لبنان باشد یا جنگی منطقه ای با سوریه، ولی به هر حال اسرائیل نیازمند یک واکنش شدید است که از طریق آن بتواند آسیب وارده به ارتش و جامعه ناهمگون خود را جبران کند .
تجربه نشان داده که دیگر دوره پیروزیهای ساده و و غیر ساده ، و سریع و غیر سریع پایان یافته است و این با نگاهی اجمالی به ناتوانی ارتش رژیم صهیونیستی درمقابله با مقاومت بی ساز و برگ و سازمان نیافته فلسطین قابل درک است . تجربه نشان داده است که مغلوب جبهه “بنت جبیل” در “بیت حانون” و “لاهیا” نیز شکست خواهد خورد و مشکل ساختاری عمیق دستگاه حاکم اسرائیل در هر دو جنبه سیاسی و نظامی ،مشکلی نیست که بتوان یک شبه بر آن فائق آمد .
مشکل این رژیم اساسا ناشی از طبیعت این دولت به عنوان دولتی استعماری و اشغالگر است و این مشکل حل شدنی نیست مگر با برطرف شدن علتهای آن، که آنهم بمعنی تفکیک و فروپاشی اسرائیل می باشد .

کلام پایانی آنکه اعراب به کمیته هایی نظیر وینوگراد نیازی ندارند که به آنها نشان دهد با چه قدرتی روبروهستند ،بلکه تنها نیاز آنها کسب حق ابراز رای و انتخاب رهبران و نمایندگان بر پایه نظام انتخابی منصف و مدرن است و دراین صورت دیگر مقاومت و پیروزی های حاصله از آن موارد استثنائی نخواهند بود ،بلکه به پایه ای ثابت برای تعبیر از واقعیت اوضاع عربی بدل خواهد شد.